پیروانِ علی (ع) ( انذاری بر جامعهء شیعی)

در آخرین بخش از سه گانه سخنرانی های دکتر شریعتی پیرامون علی(ع)، که با دوستان عزیز در میان گذاره می شود، و با عنوان سخنرانى پیروان على و رنج‌هایشان منتشر شده است، وی به جامعه شناسی تشیّع گریزی می زند، و با نگاهِ و لحنی انتقادی( تم لایتغیر پروژه فکری شریعتی) تحلیلی از کاستی ها، ضعف ها و مشکلات جامعهء شیعی با ارجاع به شخصیت ترسیم شده در جستارهای پیشین، ارائه می دهد، و به نظر می رسد منتهی تلاش خویش را بکار می بندد تا بذر کاشته شده در فصول پیشین را با این گفتار برداشت نماید.
این خطابه در تاریخ ۴ آبان ماه ۱۳۵۱ برابر با ۱۸ رمضان ۱۳۹۲ در حسینیه ارشاد ایراد گردیدُ، یعنی به فاصله چند روز پیش از دورهء هشت ماهه اختفای دکتر؛ بنابراین ایشان سعی می کند با آگاهی از تنگی عرصه و زمان آخرین هشدارها و انذارها را با مخاطب در میان گذارد و به نوعی با مستمعین خویش اتمام حجت نماید.
هر چند تمامی خطابه های دکتر به فراخور موضوع، حال و اوضاع، ذهن و روان مخاطب را به تسخیر خویش درمی آورد، لکن این گفتار بنابر مقتضیات خاص و شرایط حاکم بر محفل که خود در ابتدا برمی شمارد، از جذابیت و گیرایی سرشار گشته.
شاید امروز زمانی باشد که باید درباره پیش بینی های دکتر در مورد روح آینده ء جامعه مان به قضاوت بنشیم، فردایی که امروز از پس نزدیک به نیم قرن فرا رسیده و به پرسش هایی که او چهل و پنج سال پیش با همه دغدغه مندان درمیان گذاشت، امروز پاسخ گفت؛ که اگر امروز هم نتوانیم پاسخ این سوالات را بشناسیم و بشناسانیم، فردا باید نسل ما و نسل های پس از ما چراهای بی شمار دیگری را در دالان های هزارتوی جامعه، تاریخ و فرهنگ خویش جستجو نمایند.

سخنرانى پیروانِ علی – بخش اول
سخنرانى پیروانِ علی – بخش دوم
سخنرانى پیروانِ علی – بخش سوم
سخنرانى پیروانِ علی – بخش چهارم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *