سفرنامه شفاهی

سفرنامه های شفاهی، بهانه ای برای برقراری نوع جدیدی از ارتباط میان اساتید و دانشجویان شده است، که از جنبه هایی کاراتر و مفیدتر از سفرنامه ها یا گزارش های کتبی است. یکی از مزیت های مهم گزارش های شفاهی سفر، ارتباط مستقیم و رودر رو مخاطب و مسافر است، و وجود فضا برای بحث و گفتگو پیرامون آنچه مخاطب مایل است از سفر علمی تحقیقی صورت گرفته در یابد. در گزارش هایی که قبلا به صورت کتبی ارائه می شد، اولا خیلی از دانشجویان و علاقمندان در جریان آن ها قرار نمی گرفتنند، ثانیا شیوه نگارش گزارش به گونه ای بود که یا با قواعد و عرف گزارش اداری منطبق باشد و یا بنابر سلیقه و ذوق و اولویت های ذهنی مسافر نگارش و ویرایش می شد. از جنبه دیگر برای بسیاری از دانشجویانی که امکان سفرهای علمی خصوصا برون مرزی برایشان میسر نیست، این گزارش ها، می تواند به عنوان وصف العیش نصف العیش قلمداد شود، و حداقل گوش و ذهن ایشان را با حال و هوای این چنین سفرهایی آشنا کند و در نهایت هم انتقال تجربیات است که آن هم تا حدودی در این گزارش ها صورت می گیرد.
خوشبختانه در دانشگاه خوارزمی این گزارش های سفر در حال تکرار است، پس از آنکه سال گذشته دکتر سید حسین سراج زاده تجربیات، دیده ها و شنیده های خود از شرکت در سومین کنفرانس بین المللی جامعه شناسی را در محیطی صمیمی با دانشجویان در میان گذاشتند، و در جلسه ای دیگر خانم دکتر فاطمه جواهری از اندوخته های سفر به آمریکا با دانشجویان سخن گفتند، امسال نیز این روند ادامه می یابد و آقای دکتر رسول رسولی پور به ارائه دیده های و تجربیات خود از یک سفر علمی همت گمارده اند.
به امید روزی که شرکت در این سفرها برای دانشجویان و علاقمندان ایرانی هم میسر شود، استفاده از این تجربیات را از خود دریغ نمی نماییم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *